पाऊस

आणि मग कधीतरी मध्यरात्री थांबतो पाऊस.. दिवसभराची रिपरिप, झिरझिर, क्वचित पावसाची संततधार रात्रीच्या काळोखात आसऱ्याला येते... आणि सोबतीला असते निरव शांतता.... शहरातला पाऊस आपल्या वाट्याला येतो तो असा रात्री....गावच्या अंगणातल्या चिखलात दिवसभर लोळलेला, छतावरल्या कौलांतून तिन्हीसांजेला ओघळलेला, पानाफुलातून बहरलेला पाऊस शहरात भेटतो तो पार्किंमध्ये  मध्ये साचल्या डबक्यात... दिवसभर बंद काचेच्या पल्याड त्याच्याच नादात बरसणारा पाऊस भर रात्री  गॅलरीच्या काठड्यावर विसावत जातो.. स्ट्रीट lamp च्या शेडवरून ओघळणारा पाऊस शहरात रुजत जातो... शांतावत जातो... काळवेळाचं गणित विसरून रात्रही पावसाला कवेत घेते...अन अजूनच काळी भिन्न होते... गुजगोष्टी रंगत जातात...  शांततेत रंग भरले जातात... अन् रात्रीच्या काळोखाची गाणं होऊन जातं... उत्तररात्री कधीतरी मग पुन्हा भरून येतं... गावाकडच्या आठवणींनी शहर गारठून जातं... प्रकाशाच्या उंबरठ्यावर मग पुन्हा पाऊस झरू लागतो... अन् पहाटेच्या वेशीवर पुन्हा शहर जागं होतं जातं